L'impact du théâtre Beckettien et Ionescien sur celui de Bahman Forssi

Type de document: Recherches

Auteurs

1 Maître assistant, Université Azad, Téhéran

2 Doctorante en Littérature, Université Azad, Téhéran

Résumé

Le premier contact des Iraniens avec le théâtre occidental eut lieu lors du contact des savants avec La Poétique d’Aristote. Au milieu du XIXe siècle, grâce aux voyages des rois Ghajar en France, se développent les rapports culturels et littéraires entre les deux pays et la première salle de théâtre à l’occidentale fut bâtie à Téhéran où les traductions et les adaptations des pièces de Molière ont été présentées. C'est à partir de ce moment-là que beaucoup d’œuvres françaises furent traduites en persane. A partir des années cinquante et l’apparition des écrivains Avant-gardes, surtout Ionesco et Beckett en France, leurs œuvres sont traduites en persans et elles ont beaucoup influencé les dramaturges iraniens entre autres Bahman Forssi. Nous avons comparé Le Vase, considérée comme la première pièce d’Avant-garde en Iran, avec l’œuvre de Ionesco et de Beckett en particulier En attendant Godot, pour trouver les points communs entre les deux pièces et l’influence de Beckett sur Forssi.

Mots clés


Titre d’article [Persian]

تأثیرتئاتر بکت و یونسکو بر تئاتر فرسی

Auteurs [Persian]

  • غلامرضا ذات علیان 1
  • فائزه عبدی 2
1 استادیار دانشگاه آزاد تهران
2 دانجوی دکترا ادبیات فرانسه ،دانشگاه آزاد تهران
Résumé [Persian]

اولین ارتباط ایرانیان با تئاترغربی زمانی اتفاق افتاد که دانشمندان و فلاسفه با فن شعر ارسطو آشنا شدند. در اواسط قرن نوزدهم، سفرهای پادشاهان قاجار به فرانسه، موجب برقراری و گسترش روابط فرهنگی و ادبی بین دو کشور ایران و فرانسه شد و اولین سالن تئاتر به شیوه غربی در تهران احداث گردید. جایی که ترجمه­ها و اقتباس­هایی از نمایشنامه­های مولیر در آن به اجرا درآمدد. پس از این زمان اکثر آثار ادبی و هنری فرانسه به زبان پارسی ترجمه شد. از سال­های 1950میلادی به بعد و با پیدایش نویسندگان آوانگارد، بخصوص یونسکو و بکت در فرانسه، آثار این نویسندگان به زبان پارسی ترجمه شد و نمایشنامه­نویسان ایرانی از جمله بهمن فرسی را تحت تأثیر قرار داد. در این مقاله، ما گلدان را که به عنوان اولین نمایشنامه آوانگارد در ایران شناخته شده است را با آثاری از بکت و یونسکو به ویژه چشم به راه گودو مقایسه کرده ایم، تا نکات مشترک و نشانه هایی از تأثیر تئاتر بکت بر تئاتر فرسی را بیابیم.

Mots clés [Persian]

  • بکت
  • یونسکو
  • فرسی
  • آوانگارد
  • گلدان
  • گودو